Osmanlı Akıncıları

Akıcılar Osmanlı imparatorluğu devrinde çok önemli bir konumda olan özel bir birlikti. Osmanlı devrinde başka ülkelerin topraklarına keşif yapmak, ülkeyi korkutmak yada saldırmak için bulunan özel birliğe akınci ismi veriliyordu.

Akıncılar çıkan ferman ile hareket ederlerdi. Barış zamanında akıncılar tarım sayesinde geçinirlerdi. Bir akıncı hayatını kaybettiği zaman yerine oğlu, eğer oğlu yoksa bir akrabası geçerdi. Ölen akıncının ismi akıncı defterine kayıt edilirdi.

Akıncı olabilmek için gönüllü olmak ve ocağa yazılmak gerekirdi. Akıncıya ihtiyaç olduğu zaman gönüllüler arasında seçilirdi. Seçilen kişi Türk veye hristiyan olurdu. Hristiyan akıncılara tavacı ismi verilirdi. Tarih kitaplarında ve osmanlı kaynaklarında en çok bilinen akıncılar Ertuğrul Gazi ve Oğlu Osman Bey’dir.

Akıncıların Görevleri

Savaş sırasında savaş olacak ülkeyi keşfetmek, ordunun gideceği istikamette güvenliği sağlamak, düşmana baskın düzenleyip ordunun önemli yerlerini korumak.

Akıncılar geçimlerini genellikle ganimetlerden sağlardı. Akınclar ortalama 1000 kişiden oluşurdu.

16. Yüzyılda akıncılar 40000 kişiye ulaştılar. Eflak seferi sonrasında büyük can kayıpları oluştu. Akıncı ocakları kapatıldı. Akıncılar yerine sınırlarda sipahiler görev aldı.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.