farkında değiliz artık hiç bir şeyin yada farkında olmak işimize gelmiyor

Her zaman yapmak istediğimiz bir şeyler var. Yapılacaklar listelerimizin hiç bir zaman sonu gelmez. Öldüğümüzde bile halen yapılmayı bekleyen yüzlerce şey bırakırız ardımızda.

Amacımız genelede çalış, kazan, birikim yap, evlen, çocuklar, onların eğitimi şeklinde uzanır gider. Bu süreçte etrafımızda ki hiç bir şeyin farkında değilizdir. Bir robottan farkımız yoktur. Sokakta yürürken hemen yanımızda bıçaklanan, darp edilen, soyulan, ölen biri umrumuzda bile değildir veya üst komşumuzun hergün içkili eve gelip eşini dövmesi bizi entrese bile etmez.

Hayatımız rutin olarak devam eder. Bu akşam yemeğe çıkalım, hafta sonu balığa gidelim, bir ara toplanıp size oturmaya gelelim, sinemaya gidelim, tatile çıkalım falan filan.. Sadece bunlar için mi yaşıyoruz ?

Muhakkat sokaklarda gezerken bir çöp tenekensinin yanına kıvrılmış yatan kimsesiz insanlar görmüşsüsünüzdür. Terkedilmiş ve kimsesi olmayan bir insan. Kendimizi o insanın yerine ne kadar koyabiliyoruz? O durumda biz olsak ne beklerdik hiç düşündünüz mü ?

Biz neden hep kendimize müslümanız, niye bu kadar benciliz ve biraz daha abartırsak bu nankörlüğümüz niye. Neden biz mutluysak her şey iyi hoş, bir başkası mutsuz olduğunda neden onu önemsemiyoruz. Hani komşusu aç iken tok yatan bizden değildi. Hani nerdeyiz biz. Neler yapıyoruz.. Yaptıklarımızın ne kadar farkındayız..

Ya da şu şekilde bir giriş daha yapalım; hiç bir insanı gerçekten kırdığınız oldumu ve bunun farkına varıp gönlünü almaya çalıştınız mı, bankada hiç bir işe yaramadan bekleyen paracıklarınızın bir kısmı ile ihtiyacı olan kimseleri sevindirmeyi düşündüşünmü, en son ne zaman birinin derdini dinlediniz ve onun yayında oldunuz….

Bir  haberde motorsikletlinin 3 yaşında ki çocuk ve annesine nasıl çarptığını gösteriyor. Siz motorsiklerle bir anne ve çocuğuna çarpsanız ve yaralanmasanız ilk işiniz ne olurdu? Benim izlediğim haberde adam anne ve çocuğuna çarptıktan sonra kalkıyor ve motorsikletinde bir sorun olup olmadığını kontrol edip sonrasında çarptığı anne ve çocuğun durumuna bakıyordu.. Yorumsuz bırakıyorum…

Niye bu kadar kör yaşıyoruz, farkında değiliz artık hiç bir şeyin yada farkında olmak işimize gelimiyor.. Doğruya evrim geçirdik artık bizler robotuz…

Yazan : Hurgeneral
Yazı izinsiz ve kaynak gösterilmeden alıntı yapılamaz. Aksi taktirde yasal haklar sonuna kadar kullanılır..

Latest Comments
  1. confess05

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.